در تشكر از بلوتوث های شاعرانه و حمایت از شاعران بلوتوث شده و اینكه هر ایرانی یك رسانه است فرماید:

من به این هم وطنان مدیون ام
از صمیمیت شان ممنون ام
بس كه بی غلّ و غش و یك رنگ اند
دوست دار ادب و فرهنگ اند
مردمی اهل دل و هوشیارند
لطف خاصی به ادیبان دارند
قدر اشعار مرا می دانند
بعد مرگم همه را می خوانند
تا بگویند كه این نابغه بود
آدمی درخور و بی سابقه(!) بود
گرچه افكار بدش ترك نشد
حیف در حد خودش درك نشد
می توانست كه شاعر بشود
قله ی شعر معاصر بشود
در شب شعر عروسش بكنند
كاش می شد بلوتوثش(!) بكنند
داخل گوشی مردم باشد
پنج شب كیش و سه شب قم باشد
تا به این شیوه به جایی برسد
یا به یك نان و نوایی برسد
توی هر كنگره تقدیر شود
با دو تا جایزه جوگیر شود
روز را با هیجان شب بكند
مدتی باد به غبغب بكند
بلكه شایسته ی به به شود
خام هر به به و چه چه بشود

***

نه به این شهرت بی مقدارش
نه به آن درد سر و آزارش
بی جهیزیه عروسم نكنید
من بمیرم بلوتوثم نكنید!

نوشته شده در تاریخ بیست و یکم شهریور 89    | توسط: مهرزاد .    | طبقه بندی: مطالب طـــــنز،     |
نظرات()